Małżeństwo


Narzeczeni, którzy chcą zawrzeć sakramentalny związek małżeński powinni zgłosić się do kancelarii około 3 miesiące przed dniem ślubu celem ustalenia terminu spisania protokołu przedślubnego. Do protokołu potrzebne są:

  1. Dowody osobiste.
  2. Metryki chrztu narzeczonych (jeśli nie byli ochrzczeni w miejscowej parafii). Metryki mają być do ślubu, nie starsze niż trzy miesiące.
  3. Na metrykach powinna być adnotacja o przyjęciu sakramentu bierzmowania, jeśli jej nie ma, to potrzebne jest dodatkowo zaświadczenie o bierzmowaniu.
  4. Świadectwo ukończonej katechizacji w zakresie szkoły ponadpodstawowej.
  5. Świadectwo ukończonych nauk przedślubnych i spotkań z poradni rodzinnej.
  6. Zaświadczenie stwierdzające brak okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa (trzy egzemplarze) – wydane przez USC (jest ważne sześć miesięcy od daty wydania).

Spisanie protokołu przedślubnego staje się podstawą do wydania prośby o wygłoszenie zapowiedzi przedślubnych do parafii poza miejscem spisania protokołu. Wygłasza się je w parafii miejsca zamieszkania narzeczonego i narzeczonej przez dwie niedziele.

1659 Święty Paweł mówi: „Mężowie, miłujcie żony, bo i Chrystus umiłował Kościół. . . Tajemnica to wielka, a ja mówię w odniesieniu do Chrystusa i do Kościoła” (Ef 5, 25. 32).

1660 Przymierze małżeńskie, przez które mężczyzna i kobieta stanowią między sobą wewnętrzną wspólnotę życia i miłości, powstało z woli Stwórcy, który wyposażył je we własne prawa. Z natury jest ono nastawione na dobro współmałżonków, a także na zrodzenie i wychowanie potomstwa. Małżeństwo ochrzczonych zostało podniesione przez Chrystusa Pana do godności sakramentu175Por. Sobór Watykański II, konst. Gaudium et spes, 48; KPK, kan. 1055, § 1..

1661 Sakrament małżeństwa jest znakiem związku Chrystusa i Kościoła. Udziela on małżonkom łaski miłowania się wzajemnie tą miłością, jaką Chrystus umiłował Kościół. Łaska sakramentu udoskonala zatem ludzką miłość małżonków, umacnia ich nierozerwalną jedność i uświęca ich na drodze do życia wiecznego176Por. Sobór Trydencki: DS 1799..

1662 Małżeństwo opiera się na zgodzie obu stron, to znaczy na woli wzajemnego i trwałego oddania się sobie w celu przeżywania przymierza wiernej i płodnej miłości.

1663 Skoro małżeństwo ustanawia małżonków w pewnym publicznym stanie życia w Kościele, powinno być zawierane publicznie, w ramach celebracji liturgicznej, wobec kapłana (lub upoważnionego świadka Kościoła) oraz świadków i zgromadzenia wiernych.

1664 Do istoty małżeństwa należy jedność, nierozerwalność i otwartość na płodność. Poligamia jest przeciwna jedności małżeństwa; rozwód rozłącza to, co Bóg złączył. Odrzucenie płodności pozbawia życie małżeńskie dziecka, które jest „najcenniejszym darem małżeństwa”177Sobór Watykański II, konst. Gaudium et spes, 50..

1665 Dopóki żyje prawowity współmałżonek, zawarcie powtórnego związku przez rozwiedzionych sprzeciwia się zmysłowi i prawu Bożemu, jak tego nauczał Chrystus. Osoby rozwiedzione zawierające nowy związek nie są wyłączone z Kościoła, ale nie mogą przystępować do Komunii świętej. Powinny one prowadzić życie chrześcijańskie, zwłaszcza wychowując swoje dzieci w wierze.

1666 Chrześcijański dom rodzinny jest miejscem, gdzie dzieci otrzymują pierwsze głoszenie wiary. Dlatego dom rodzinny słusznie jest nazywany „Kościołem domowym”, wspólnotą łaski i modlitwy, szkołą cnót ludzkich i miłości chrześcijańskiej.